Όλα τα πρόσωπα, τα μέρη, οι εταιρείες και τα περιστατικά σε αυτή τη σειρά είναι προϊόν φαντασίας.
Μέλη της ανώνυμης νυχτερινής λέσχης με τη μεγαλύτερη ιστορία στον κόσμο,
της Λέσχης Καληνύχτα, έχετε κοιμηθεί;
Αυτό που θέλω να πω σε όλους, είναι—
Α, συγγνώμη. Ήθελα να σε ρωτήσω κάτι.
- Όχι. - Ε; Τι εννοείς ''όχι'';
Α-αυτό που είπα νωρίτερα. Ανήκει στο παρελθόν.
Α... Εννοείς όταν είπες ότι σου άρεσα;
Ναι. Δεν αισθάνομαι πια έτσι.
Όπως βλέπετε,
την έκατσα.
Την έκατσα για τα καλά.
Επεισόδιο 2 Το παρελθόν τελείωσε;
Τζέτσον, Τσόνγιανγκρι, Σταθμός Χιετσόν
- Παιδιά, μπείτε στην τάξη. - Καλημέρα.
Ακούστε! 'Έχουμε μια μαθήτρια με μετεγγραφή.
Το όνομά της είναι Μοκ Χε Γουόν και μας ήρθε από τη Σεούλ.
Θέλεις να πεις κάτι;
Το ξέρετε, έτσι; Δεν έχουμε παρίες στο σχολείο μας. Να της φέρεστε καλά.
- Ναι, κύριε! - Μπορείς να καθίσεις.
Το ξέρετε όλοι ότι οι εξετάσεις είναι την επόμενη εβδομάδα;
Ας πετύχουμε πέντε πόντους πάνω από ότι στο πρώτο τρίμηνο, εντάξει;
Μοκ Χε Γουόν, κάτσε εκεί πέρα.
Επιπλέον, όποιος είναι ο υπεύθυνος της τάξης για αυτή την εβδομάδα, να φέρει τα τετράδια της τάξης στο γραφείο, εντάξει;
Τι ήθελες να πεις;
Ήθελα να σε ρωτήσω αν μπορώ να δανειστώ αυτό.
Α.
Συγγνώμη που σε ενοχλώ για κάτι τόσο ασήμαντο.
Όχι. Μπορείς να το πάρεις.
Ποιο σου αρέσει περισσότερο από όλα αυτά;
Ε... Ό-όλα μου αρέσουν.
Μάλιστα. Εντάξει τότε. Να πηγαίνω.
Ναι.
Είναι σκοτεινά.
Δεν χρειάζεται να με γυρίσεις.
Ποτέ δεν ξέρεις τι γίνεται.
Δεν είναι κοντά εξάλλου;
Και πάλι... είναι σκοτεινά τη νύχτα.
Νωρίτερα... αυτό που είπα όταν ήμασταν όλοι μαζί...
Δεν θέλω να νιώθεις περίεργα με αυτό.
Α. Δεν έγινε και κάτι για να νιώσω περίεργα.
Στην επιστροφή, σκεφτόμουν ότι έπρεπε να είχα πει ένα τυχαίο όνομα.
Ανήκει στο παρελθόν εξάλλου. Όχι;
Άλλαξε.
- Ε; - Το σχέδιο.
Α, αυτό;
Είναι τατουάζ χένα. Το ζωγράφισα επειδή δεν μπορούσα να κοιμηθώ.
Μπορώ να το δω;
Είναι φύλλο ιτιάς.
Πόσο καιρό διαρκούν αυτά;
Δεν είμαι σίγουρη. Αν δεν προσπαθήσεις να το βγάλεις από μόνος σου, περίπου μια εβδομάδα;
Μάλιστα. Είναι όμορφο.
Δεν πονάνε αυτά;
- Αυτό; - Ναι.
Πονάει πολύ. Πρέπει να το κάψεις με σίδηρο.
- Δεν το ήξερες; - Λες ψέματα. Με κοροϊδεύεις.
Μαμά.
Η Μοκ Χε Γουόν δεν επιστρέφει στη Σεούλ.
Παράτησε τη δουλειά της, ενώ η ανεργία είναι τόσο υψηλή στις μέρες μας.
- Παρά είσαι άνετη. - Γιαγιά, η θεία καπνίζει.
Πω!
Το σπίτι είναι ένα χάλι και αποφάσισε να κλείσει τον ξενώνα χωρίς λόγο.
Και φοράει όλη την ημέρα γυαλιά ηλίου, αλλά δεν ξέρω τι στυλ είναι αυτό.
- Είναι μόδα. - Επίσης, συνέχεια μου λέει...
- Τι; - Μου λέει...
Γιατί να το βάλεις αυτό στη μύτη μου;
Δεν ξέρω!
Άχου το, το μωρό μου. Πάει, πάει, πέρασε.
Μου λείπεις πολύ, γιαγιά.
Καλημέρα.
- Έχω δυνατό πονοκέφαλο. - Τι είδους πονοκέφαλος είναι;
Το κεφάλι μου είναι λες και πάει να σπάσει. Από το πρωί είναι έτσι.
- Δοκιμάστε αυτό. - Εντάξει. Ορίστε.
Έχετε πολύ καιρό να έρθετε εδώ.
- Με ξέρετε; - Και βέβαια σας ξέρω.
Είστε η εγγονή του ξενώνα στο Μπουκχιόν.
Αλλά... αν θυμάμαι καλά, υπήρχε ένα κοριτσάκι εδώ.
- Α, εκείνο το παιδί. Δεν υπάρχει πια. - Πώς;
Δεν υπάρχει πια. Τώρα τα μάτια της βγάζουν φλόγες επιθετικότητας.
Η 18χρονη δεσποινίς Γκουν Χιον Τζε, που η καρδιά της μοιάζει έτοιμη να εκραγεί από το θυμό.
Τώρα που μιλάμε πιθανώς να διασκεδάζει κάπου στο κέντρο του Χετσόν.
Ευχαριστώ.
Αλήθεια, η θεία σας πήγε στο νοσοκομείο; Έχει πολύ ισχυρούς πονοκεφάλους.
- Η θεία μου; - Ναι.
Αν είναι τόσο άσχημα τα πράγματα, πρέπει οπωσδήποτε να πάει.
Αν ο πονοκέφαλος την κάνει να λιποθυμήσει, θα είναι δύσκολο να συνέλθει.
Μοκ Χε Γουόν! Δε γύρισες ακόμη στη Σεούλ;
Ναι, είδες;
Έχεις χρόνο για έναν καφέ;
Καφές
- Δεσποινίς Χιε Ρι, θέλετε έναν καφέ; - Όχι, ευχαριστώ. - Α, εντάξει.
Ο καφές από το αυτόματο μηχάνημα του δημαρχείου είναι ο καλύτερος.
- Τι θα είχες κάνει αν δεν είχες γίνει υπάλληλος στο δημαρχείο; - Ε, ξέρω 'γω, κάτι θα είχα κάνει.
- Πότε επιστρέφεις στη Σεούλ; - Δεν ξέρω.
Αυτή τη φορά θα μείνεις κάμποσο;
Τουλάχιστον ως την άνοιξη.
- Α, τώρα που το θυμήθηκα. Ξέρεις την Κιμ Μπο Γιονγκ, έτσι; - Τι;
Την Κιμ Μπο Γιονγκ. Ήσασταν καλές φίλες στο σχολείο. Σωστά;
- Ήμασταν. - Ρωτούσε για σένα. Ήταν να έρθει εκείνη τη μέρα αλλά δεν μπόρεσε.
Όταν της είπα πως ήρθες, λυπήθηκε που δεν μπόρεσε να έρθει.
Ναι;
Να βρεθούμε καμιά φορά. Όλοι οι συμμαθητές από το Λύκειο του Χετσόν ζουν ακόμη εδώ.
Σχεδόν κανείς δεν έφυγε να πάει να σπουδάσει στη Σεούλ ή κάπου αλλού, όπως έκανες εσύ.
Κι εσύ πήγες να σπουδάσεις στη Σεούλ. Δεν αποφοίτησες από το Εθνικό Πανεπιστήμιο της Σεούλ;
Όμως γύρισα. Ως δημόσιος υπάλληλος του δημαρχείου του Χετσόν, που κάνει τους συντοπίτες του υπερήφανους.
Να βρεθούμε καμιά μέρα, εντάξει; Θα τηλεφωνήσω σε όλους όσους δεν ήρθαν την περασμένη φορά για να έρθουν.
Τώρα που μεγάλωσα, βλέπω πως δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο απ' τους παλιούς φίλους.
Με θυμούνται στις εποχές της δόξας μου, και μιλούν— Α, ένα λεπτό.
Α, Χε Γουόν, τι κάνεις απόψε;
- Απόψε; - Ναι.
- Δεν έχω κάτι το ιδιαίτερο. - Τότε...
υπάρχει κάτι ενδιαφέρον. Θέλεις να έρθεις μαζί μου;
Μαμά! Πού είναι οι φωσφοριζέ κάλτσες μου;
Δεν ξέρω. Κοίταξες σε όλα τα συρτάρια;
Μαμά, δεν είναι εκεί! Γι' αυτό ρωτάω εσένα!
Ούτε κι εγώ ξέρω. Κοίταξε καλύτερα. Σου είπα πως έχω κάτι σημαντικό.
Μαμά! Σε παρακαλώ βρες μου τις!
Έ! Γκουόν Χιον Τζι!
Γκουόν Χιον Τζι! Δεν έφυγες ακόμη; Είναι σχεδόν η ώρα! Φαρμακείο
Πού πήγε τώρα;
Ε, τι πήρες εκεί και τρέχεις έτσι;
Ζεστές κομπρέσες; Έλα δω!
- Άσ' το! - Σε ποιον θα τις δώσεις;
Σε ποιον έδωσε τις βιταμίνες;
Ακούστε με, κύριοι. Αυτό το φωτιστικό,
όταν το βάλετε στο ταβάνι σας,
θα μείνει εκεί και δε θα χρειαστεί να το αλλάξετε για όλη σας τη ζωή.
Α! Είναι σπουδαίο προϊόν, λοιπόν σκεφτείτε το και όταν αποφασίσετε πάρτε με τηλέφωνο.
Τώρα πρέπει να φύγω,
αλλά να με πάρετε τηλέφωνο, εντάξει;
- Παππού! - Ναι, Σενγκ Χο. Πρέπει να σβήσεις το φως.
Α, ναι!
- Εντάξει. Πολύ ωραία. - Αργήσαμε, παππού.
Πάμε γρήγορα. Σήμερα θα μιλήσουν για το χειμώνα.
Γι' αυτό διάβασα το "Χειμωνιάτικο Επισκέπτη".
- Τι είναι αυτό; - Μανταρίνια.
- Θα τα ψήσεις κι αυτά; - Ό,τι και να ψήσω γίνεται πολύ νόστιμο.
Κάντε πέρα! Κάντε πέρα όλοι!
Κάντε πέρα!
Λοιπόν, κυρίες και κύριοι... Α, Χι, έλα κάθισε γρήγορα. Το νέο μας μέλος, η Μοκ Χε Γουόν.
Α, όννι, γεια! Είμαι η Ιμ Χι. Δε μοιάζουμε, αλλά είμαι η αδελφή του. Δώστε μου το χέρι σας.
Γ-γειά.
Εγώ, όπως ξέρεις, είμαι ο Λι Τζανγκ Γου, το κρυφό διαμάντι του δημαρχείου του Χετσόν, ένας εξαιρετικός άνθρωπος.
Ωραίο αστείο. Τζανγκ Γου, γιατί τώρα τελευταία κάνεις τόσα αστεία; Αποφάσισες να γίνεις κωμικός ηθοποιός;
- Νομίζεις πως είναι εύκολο να γίνεις κωμικός ηθοποιός; - Σωστά.
- Ε, Εν Σοπ, μπορώ να τους δώσω μια σφαλιάρα; - Εσύ θα τις φας αν προσπαθήσεις.
Έτσι, έ; Θα μου τις έριχναν, ε;
Χε Γουόν, με ξέρεις, έτσι δεν είναι; Η θεία Σου Γιονγκ.
- Ναι. - Χαίρομαι πολύ που σε βλέπω.
Εγώ είμαι η Γκουόν Χιον Τζι. Δεκαοκτώ ετών.
Α, είσαι η κόρη της φαρμακοποιού.
Εγώ είμαι ο Μπεκ Εν Σανγκ. Έχω ένα μαγαζί με φωτιστικά LED. Όποτε έχετε κάποιο πρόβλημα με τα φώτα σας,
- ή χρειάζονται αλλαγή, μπορείτε να μου τηλεφωνήσετε οποιαδήποτε ώρα— - Ε, σιγά!
Είμαι ο Σενγκ Χο. Τζονγκ Σενγκ Χο. Είμαι εννέα χρόνων.
Αυτός εκεί είναι ο παππούς μου.
Α, γεια σας! Πώς πάει ο γοφός σας; Την περασμένη φορά σας πονούσε.
Μα ... τι θα κάνουμε σήμερα;
- Α, θα είναι πολύ διασκεδαστικό. - Διασκεδαστικό;
Λοιπόν... Να ξεκινήσουμε την πρώτη συνάντηση της λέσχης βιβλίου για φέτος;
Χειροκροτείστε!
- Είναι ζεστό. - Α, ευχαριστώ.
Άιγκοο, ευχαριστώ.
"Ο άνθρωπος που αγαπώ"
Ένα ποτό
Μπορείτε να καθίσετε εκεί, θα καθαρίσω το τραπέζι.
Περιμένετε λιγάκι, όπου να 'ναι θα αδειάσει ένα τραπέζι.
Από αύριο, να κάνετε το μάθημα πιο διασκεδαστικό για τα παιδιά.
Είπατε πως το μάθημα ήταν βαρετό, γι'αυτό σήμερα ντύθηκα έτσι για να διασκεδάσετε. - Τι είναι αυτό;
Τζονγκ Χο Σενγκ. "Ένα ποτό". Πώς σας φάνηκε;
Με έκανε να θέλω να πιω κι εγώ ένα ποτήρι.
Αυτά που διαλέγει η θεία Σου Γιονγκ είναι πάντα ανωτέρου επιπέδου.
- Τώρα, ο επόμενος— - Εγώ! Έφερα κάτι. Ποίηση και πεζογραφία που μας φέρνει στο νου ο χειμώνας.
Όχι, όχι. Όχι, Χι. Την επόμενη φορά.
Θα ήθελα να ακούσω κάτι από το νέο μέλος μας, την Μοκ Χε Γουόν. Κάτι σχετικό με το χειμώνα.
- Ναι. - Εγώ;
Ναι. Κάτι που σου θυμίζει ο χειμώνας.
Μα... Η Χε Γουόν προφανώς δεν είχε την ευκαιρία να προετοιμάσει κάτι, οπότε—
Χιονόνερο έπεσε στο νερό του ορυζώνα του Χετσόν.
Την τελευταία φορά που έκαναν έρωτα,
έλιωσε σαν να 'ταν ψέμα.
Σκέφτηκε εκείνον που είχε αφήσει στο λιβάδι.
Πόσο ακόμη πρέπει να περιπλανιέμαι στα περίχωρα του πόνου
για να σβήσω εκείνες τις αναμνήσεις;
Αν οι αναμνήσεις του έρωτα είναι κι αυτές χιονόνερο,
αν είναι ένας χιονάνθρωπος χαμένος σε λάθος εποχή του χρόνου,
τότε η μεταμέλεια είναι ανώφελη, γι' αυτό σας παρακαλώ να εξαφανιστείτε.
Στο μοναχικό λιβάδι μένει μόνο η απογοήτευση.
Ένας έρωτας που πέρασε πηγαίνει πέρα από τη λήθη.
Κι εγώ, αν μονάχα μπορούσα να διασχίσω αυτό το λιβάδι ματαιότητας...
Τι είναι αυτό;
"Άδειο λιβάδι", της Σιμ Μιονγκ Γιο.
Πολύ όμορφο.
Δεν ξέρω αν το γνωρίζετε όλοι, αλλά αυτό το μυθιστόρημα το έγραψε η θεία της Χε Γουόν.
Η Σιμ Μιονγκ Γιο. Κάποτε ήταν πολύ διάσημη συγγραφέας και τα μυθιστορήματά της έγιναν μπεστ-σέλλερ.
- Πώς το έμαθες όλο αυτό απ' έξω, Χε Γουόν; - Ναι, αυτό σκεφτόμουν κι εγώ.
Έχω πολύ καιρό να συγκινηθώ τόσο πολύ.
Ευχαριστώ.
Ο παππούς μάς έψησε μερικά μανταρίνια.
- Α, ευχαριστούμε. - Ευχαριστούμε.
- Ψήθηκαν καλά. - Αλλά γιατί τα έψησε;
Ο παππούς μου ψήνει τα πάντα. Λέει πως ό,τι και να ψήσεις γίνεται νόστιμο.
Όντως. Μυρίζει υπέροχα.
Ω, ωραίο φαίνεται.
Άκουσα πως κάπως ονομάζονται αυτές οι λευκές κλωστές στα μανταρίνια.
- Υπάρχει όνομα και για αυτό; - Ναι, ψίχα καρπού λέγεται.
Ξέρει πολλά άχρηστα πράγματα.
Όντως. Ο Ιμ Εν Σοπ ξέρει πολλά άχρηστα πράγματα.
Αλλά εσύ, όππα, δεν ξέρεις ούτε αυτά τα άχρηστα πράγματα.
Δεν ισχύει αυτό. Πάντα πρώτος ήμουν στην τάξη.
- Το ξέρετε, σωστά; Ότι ήμουν πρώτος. Άντε πείτε. - Πρώτη φορά το ακούω.
Ρε συ, τι λες; Το ξέρεις ότι πάντα ήμουν στους τρεις καλύτερους.
Πρώτη φορά το ακούω.
Έλα ρε!
Χιον Τζι, ποιο είναι το όνειρό σου;
Πω πω... πόσες φορές ακόμα θα το ακούσω;
Θα γίνω ράπερ, αλλά ποτέ δεν θα πάω σε οντισιόν.
Σκοπεύω να γίνω διάσημη, αλλά δε μου αρέσει το κόστος της φήμης.
Θέλω να γράψω στίχους που θα είναι δημοφιλείς στο ευρύ κοινό, κάτι με το οποίο θα σχετίζονται,
αλλά δε μου αρέσουν τα κλισέ συναισθήματα. Δε με εκφράζουν.
- Τι σημαίνει αυτό; - Αυτό που εννοεί, είναι ότι λέει βλακείες.
Όμως, έχετε στενή σχέση;
- Α. Δεν ξέρω. - Τότε γιατί κάνετε παρέα;
- Επειδή δεν έχω φίλους. - Είμαι φίλη της επειδή δεν μου αρέσει να βλέπω αξιοθρήνητους ανθρώπους.
- Ρε! Δεν είμαι αξιοθρήνητη! - Τότε να τρως μόνη σου.
Δεν μπορώ να το κάνω αυτό.
Χι, πήγαινε γρήγορα σπίτι.
Εντάξει. Καληνύχτα, άτζουσι.
- Κι εσύ κάνε μου παρέα. - Αντίο!
Χα! Ό,τι πεις.
- Παρεμπιπτόντως, Χιον Τζι. - Ναι, πείτε μου, άτζουσι.
Φωτίζει καλά η ταμπέλα του φαρμακείου σας; Δεν θα ήταν καλύτερα να την αλλάζατε σε LED;
Αχ, άτζουσι. Αυτό πρέπει να το συζητήσετε με τη μαμά μου.
Το Άτομο που Αγαπώ
Μπορείς να το δανειστείς κι αυτό.
Βασικά... είχα καιρό να διαβάσω.
Γιατί;
Τα βιβλία περιέχουν ιστορίες.
Ερχόμουν σε αντίφαση με τα πρόσωπα στις ιστορίες. Περνούσα δύσκολα.
Σκεφτόμουν... έχω ήδη πολλά στο μυαλό μου, ζώντας τη ζωή μου,
πρέπει να ενδιαφερθώ και για τις δυσκολίες άλλων;
Καταλαβαίνω τι θες να πεις.
Αλλά σήμερα ήμουν λιγάκι περίεργη.
Καλό είναι αυτό;
Ειδικά για αυτή τη συλλογή ποιημάτων.
Παρεμπιπτόντως, ακόμα διαβάζω το ''Άνεμος στις Ιτιές''. Θα το τελειώσω γρήγορα και θα στο επιστρέψω.
Διάβασέ το με την ησυχία σου.
Η Τζι Γιον είπε ότι είναι απίστευτο.
Που εσύ και εγώ ζούσαμε δίπλα-δίπλα, αλλά δεν είχαμε καθόλου στενή σχέση.
Αλλά θυμάμαι.
Τι;
- Έχω αναμνήσεις με εσένα. - Με εμένα;
Τη μορφή σου όταν ήμασταν στο σχολείο.
Λίγο μόνο, αλλά θυμάμαι.
Εσύ;
Αλλά θυμάμαι.
Έχω αναμνήσεις με εσένα.
2010
''Ποίημα θανάτου''. Είναι ένα κινέζικο ποίημα που εκφράζει την απόγνωση ενός διανοούμενου που έχασε την πατρίδα του.
Λόγω του συγγραφέα, του κοινού, του στυλ και του περιεχομένου του ποιήματος, 2010.9.13
αυτό το ποίημα μπορεί να θεωρηθεί επίσης κομμάτι της κορεάτικης κουλτούρας.
Ακούστε! Έχουμε μια μαθήτρια με μετεγγραφή.
Το όνομά της είναι Μοκ Χε Γουόν και μας ήρθε από τη Σεούλ.
Θέλεις να πεις κάτι;
Το ξέρετε, έτσι; Δεν έχουμε παρίες στο σχολείο μας. Να της φέρεστε καλά.
Ιμ Εν Σοπ. Πηγαίνεις σπίτι;
Ρε συ. Πάμε μαζί! Γιατί φέρεται έτσι;
Χε Γουόν, Μοκ Χε Γουόν. Κάνε γρήγορα, άντε.
Εντάξει, ας σταματήσουμε εδώ για σήμερα. Να τα ξέρετε όλα απ' έξω, μέχρι την επόμενη φορά.
Όχι, σας παρακαλούμε!
Ησυχάστε, παιδιά! Έχουμε ακόμα πέντε λεπτά.
Άκουσα ότι η νέα μαθήτρια με μετεγγραφή από το τμήμα 3, παίζει τσέλο πολύ καλά.
Να την ακούσουμε;
Δεν έφερα το τσέλο μου σήμερα.
Α, μάλιστα. Τότε, ξέρεις να παίζεις κανένα άλλο όργανο;
Γυμνοπαιδίες No. 1 - Αργά και Επώδυνα (Θάλασσα) από τον Ερίκ Σατί
Έμαθα ότι σε πονάει το κεφάλι σου.
Πέρασα νωρίτερα από το φαρμακείο Χάνιμ και η φαρμακοποιός μου είπε ότι έχεις πονοκεφάλους.
Ποιος δεν έχει πονοκεφάλους; Για να μην αναφέρω και ότι είμαι συγγραφέας.
Όμως δεν γράφεις τίποτα τώρα, ούτε λέξη.
Έγραψα τόσο πολύ παλαιότερα γι' αυτό με πονάει ακόμη και τώρα το κεφάλι μου.
- Πήγαινε τότε στο νοσοκομείο. - Πήγα.
- Τι σου είπαν; - Δε συμβαίνει τίποτα.
Όμως...
- το σχέδιο σου είναι να απλώς να συνεχίσεις να χαζολογάς και να τρως; - Θα σταματήσω να χαζολογάω.
Αλήθεια; Χαίρομαι. Γύρνα πίσω στη Σεούλ την επόμενη εβδομάδα.
Όχι, προς το παρόν θέλω να μείνω εδώ και να βρω μία δουλειά μερικής απασχόλησης.
Τι;
- Αν ψάξω προσεχτικά, δεν θα υπάρχει κάποιος που να θέλει να κάνει μαθήματα μουσικής; - Όχι, δεν υπάρχει κανείς.
Στα είκοσι χρόνια που ζω εδώ πέρα, δεν έχω δει κανέναν να κάνει μαθήματα μουσικής.
Ούτε μία φορά.
Δεν είμαι βέβαιη για πιάνο, όμως σίγουρα όχι για τσέλο.
- Παίζω πιάνο καλά. - Ωω, ναι;
Και χορεύω επίσης.
Ζητείται Επειγόντως Άτομο Για Δουλειά Μερικής Απασχόλησης, Ώρες Εργασίας: Διαπραγματεύσιμες Βιβλιοπωλείο Καληνύχτα
Χρειάζεσαι κάποιον λοιπόν που να ξέρει να πατινάρει.
Μήπως κατά τύχη ξέρεις να πατινάρεις;
Τότε μήπως γνωρίζεις κανένα που να χρειάζεται κάποιον που παίζει πιάνο—
- Π-πιάνο; - Δε θα υπήρχε...
Δεν πειράζει, να πηγαίνω.
Εε...
Τότε, μήπως θέλεις να δουλέψεις στο βιβλιοπωλείο;
Και εγώ θα δουλέψω εδώ.
- Γιατί; - Γιατί;
Εγώ...επειδή ξέρω να πατινάρω.
Τι λες;
Δεν υπάρχουν πολλά να κάνεις, μιας και με το ζόρι υπάρχουν κάποιοι πελάτες.
Τότε, πως βγάζεις τα προς το ζην;
Πουλάω βιβλία στο διαδίκτυο.
Πρέπει να στείλω σήμερα αυτά.
Και μια στο τόσο υπάρχει και κάποιος πελάτης.
Μου λες λοιπόν ότι απλώς πρέπει να προσέχω αυτό το μέρος, σωστά;
Καταλαβαίνω.
Πρέπει να γυρίσω τότε στο παγοδρόμιο. Ρώτα με αν έχεις τίποτα απορίες.
- Εν Σοπ! - Ναι.
Πρέπει να πεταχτείς μέχρι το σπίτι. Ξέχασα να φέρω την πάστα πιπεριού.
- Θέλω να πάω και γω. - Κορίτσι μου θα είναι πιο δύσκολο γι' αυτόν.
- Και γω. - Ω, θα γυρίσει αμέσως πίσω.
Τα-ντα, που πηγαίνετε; Έχω μερικά κάστανα.
- Πάρε και εσύ μερικά καλή μου. - Πρέπει να προσέχεις με αυτό το ποδήλατο.
- Χαίρετε. - Ω, είστε ο πρώτος μας πελάτης για σήμερα.
Υπάρχουν κάποιες φορές που δεν έρχεται κανείς.
Κάποιες;
Για να είμαι ειλικρινής σχεδόν καθημερινά.
Τα πήγες καλά. Νομίζω ότι μπορείς να πηγαίνεις τώρα.
Φεύγω τότε.
Έ, που πηγαίνεις; Αυτό είναι μόνο η αρχή. Αυτό.
Νομίζω ότι μόνο σε μένα συμβαίνουν τέτοια πράγματα.
Κάθε φορά που μιλάω γι'αυτό αισθάνομαι ότι θα με πιάσει δυσπεψία. Είναι τόσο εκνευριστικοί.
Εξαιτίας της επιθυμίας τους να αποκτήσουν σύντομα εγγόνι,
με ζαλίζουν για να παντρευτώ, όταν έχω τόσα πολλά ραντεβού να βγω ακόμη. Ποιος παντρεύεται σήμερα στα τριάντα του;
Για να μην σχολιάσω ότι είμαι ακόμη στα είκοσι μου. Είμαι μόλις 27 χρονών.
Η Τζι Γιον μου είπε ότι σε αυτή τη γειτονιά σε ενθαρρύνουν να παντρευτείς όσο το δυνατόν πιο γρήγορα.
Αλήθεια είναι. Αυτό είναι το πρόβλημα.
Ποιος ακριβώς εξαπλώνει αυτές τις πεποιθήσεις; Μήπως είναι η μαμά σου; Αυτή είναι;
Στην πραγματικότητα η μαμά μου θέλει να παντρευτώ όσο το δυνατόν πιο αργά.
Έχεις δίκιο. Η μητέρα του Ιμ Εν Σοπ τον αγαπάει αληθινά και πάντα λέει " ο γιος μου, ο γιος μου."
Ω, παλιόπαιδο, ακόμη πίνεις το πρώτο κουτί;
- Εγώ είμαι ήδη στο τέταρτο... - Εντάξει, θα το πιω για σένα.
Εξαιρετικά.
Μοκ Χε Γουόν. Όταν πηγαίναμε μαζί σχολείο, ποιος σε ενοχλούσε περισσότερο; Όσον αφορά εμένα, ήταν αυτός.
Πως να το θέσω; Ότι και να συνέβαινε, ήταν πάντα τόσο αδιάφορος.
Κάτι τέτοιοι τύποι με ενοχλούν περισσότερο από όλα, και ένας τέτοιος ακριβώς ήταν και αυτός.
Αγωνιζόμουν τότε τόσο σκληρά προσπαθώντας να ευχαριστήσω τους γονείς μου.
Οι βαθμοί ή οι τίτλοι που είχα τότε,
μπορεί να φαινόταν ότι τους κέρδισα χωρίς προσπάθεια, στην πραγματικότητα όμως συνήθιζα να διαβάζω μέχρι αργά το βράδυ.
Και έκανα τόσες πολλές προσπάθειες για να φαίνομαι καλός στα άλλα παιδιά.
Ο λόγος που έφτασες στους τρεις κορυφαίους στο τέλος ήταν επειδή διάβασες σκληρά.
Ναι, διάβασα τόσο σκληρά που έφτασα στους τρεις κορυφαίους.
- Γελάς; - Στους τρεις κορυφαίους... - Τολμάς και γελάς; Αλήθεια; Ε?
- Έκανες λάθος ή όχι; - Έκανα λάθος. - Έκανες λάθος, σωστά;
Α ναι, πριν λίγο καιρό το ανέφερα στην Κιμ Μπο Γιονγκ.
Είπε ότι έχει κάτι να σου πει. Σχετικά με την παρεξήγηση ανάμεσα σας,
και είπε ότι χρειάζεται να τη λύσει.
Μισώ πραγματικά τη λέξη "παρεξήγηση". Ποια είναι η παρεξήγηση;
" Αν έχω φταίξει, έχω φταίξει. Ήταν ένα λάθος. Συγνώμη." Αυτά μόνο χρειάζεται να πεις, σωστά;
Θεωρώ την "παρεξήγηση" ως δικαιολογία.
Τ-τι δικαιολογία;
Τη δικαιολογία ότι δεν έχουν κάνει κάτι λάθος.
Σημαίνει ότι, " Εγώ δεν έχω κάνει λάθος, εσύ όμως δεν με κατάλαβες σωστά."
Σημαίνει ότι, " Εφόσον έχεις έλλειψη της αίσθησης της επικοινωνίας, παρεξήγησες τη συμπεριφορά μου."
Είναι μία γελοία δικαιολογία, να κατηγορείς κάποιον μέχρι τέλους.
Ω, ωω, αυτό είναι απλώς παράλογο.
Είναι σκληρή. Σκληρή.
Από ότι φαίνεται δεν ξέρω τι παρεξήγησα. Ποτέ δεν έχω παρεξηγήσει κάτι.
Αυτό που ξέρω είναι ότι η Κιμ Μπο Γιονγκ έσφαλε και ποτέ και κατ' ουδένα τρόπο δεν απολογήθηκε.
Λοιπόν, σε αυτή την κατάλληλα αμήχανη στιγμή έφτασε το ταξί.
Ας ευχαριστήσουμε με χαρά τον οδηγό του ταξί γι' αυτόν το θαυμάσιο συγχρονισμό.
Χε Γουόν όταν θυμώνεις είσαι αληθινά τρομακτική. Να πηγαίνω.
Η Κιμ Μπο Γιονγκ ήθελε τον αριθμό του τηλεφώνου σου και της τον έδωσα χωρίς να σε ρωτήσω.
Μ-μ-μπορεί να σου τηλεφωνήσει. Φεύγω. Γεια Εν Σοπ. Γεια.
Έι!
Λοιπόν...θα ήθελες να πεις κάτι άλλο;
Γειά, είμαι η Κιμ Μπο Γιονγκ, χαίρομαι που σε γνωρίζω.
- Είμαι η Μοκ Χε Γoυόν. - 'Ακουσα ότι παίζεις τσέλο ;
Ναι.
Aχ, τι ωραία. Εγώ είμαι άσχετη στη μουσική.
Θα μου παίξεις κάποια στιγμή;
Δεν έχω δει ποτέ ξανά κάποιον να παίζει τσέλο.
Φυσικά.
Που μένεις εσύ; Εγώ μένω κοντά στο Mπαχκιόν.
Α, εγώ μένω στο Σπίτι της Καρυδιάς...
Το ξέρω το μέρος αυτό. Το Σπίτι της Καρυδιάς είναι πολύ γνωστό. Ξενώνας δεν είναι ;
Μάλιστα μένει μια γιαγιά εκεί, η κόρη της ότι είναι συγγραφέας, έχω ακούσει. Και είναι πολύ διάσημη.
Είναι η μεγαλύτερη αδερφή σου;
'Οχι, θεία μου είναι.
Πω πω, είσαι καταπληκτική.
Η θεία σου συγγραφέας και εσύ παίζεις τσέλο.
Τόσο διαφορετική από 'μενα .
- Πως είμαι διαφορετική; - Μα φυσικά και είσαι .
Το σπίτι μου... Εμείς έχουμε μύλο ρυζιού. Κάνουμε τοκμπόκι (κυλινδρικοί κεφτέδες ατμού από ρυζάλευρο).
Διαφέρει ένας μύλος από έναν ξενώνα;
Κοίτα με τι ωραίο τρόπο μιλάς.
'Αντε μαζευτείτε. Δε θα κουνηθείτε;
Λοιπόν, βρείτε ταίρι. Ωρα για στρέτσινγκ.
Αν κάνετε σωστό τέντωμα, οι ζωές σας θα πηγαίνουν καλύτερα...
'Αντε, δε θα βιαστείτε λίγο;
Κάντε σωστό τέντωμα και οι ζωές σας θα είναι καλύτερες. Βιαστείτε και κάντε ζευγάρια.
Εσύ ταίρι με αυτήν.
Χε Γουον.
Θέλεις να είσαι το ταίρι μου ;
Πωπω, δεν είναι πολύ αναζωογονητική η βροχή;
Πάρ'τη.
Το σπίτι μου είναι κοντά, μπορώ απλά να τρέξω.
Κιμ Μπο...Μπο Γιονγκ.
Τα λέμε αύριο, Χε Γουον.
Μπο Γιονγκ,
Αυτή η Μοκ Χε Γουον; Η κοπέλα που παίζει τσέλο;
Ναι.
Κορίτσια ξέρετε γιατί η Μοκ Χε Γουον μένει εδώ στο σπίτι της θείας της;
'Ακουσα ότι μένει με τη γιαγιά της και τη θεία της στο Σπίτι της Καρυδιάς.
Καθόσουν εκεί πέρα, για κοίτα μήπως είναι εκεί.
Καλά αυτό το κορίτσι, δεν είναι περίεργο να μένει χωρίς τη μητέρα του;
Σίγουρα θα έχει τους λόγους της.
Ωχ, που είναι το κινητό μου; Μπορείς να κοιτάξεις εκεί;
Αυτό ενοώ. Δεν έχεις καμιά περιέργεια να μάθεις γι αυτήν ;
Κάτι ξέρεις εσύ, τι είναι ;
'Ακουσα, ότι η μητέρα της Μοκ Χε Γουον, έχει κάνει φόνο.
- Τι; - Τι;
Δολοφόνος. Και ότι έχει σκοτώσει τον άντρα της, εκτός αυτού.
Τον πατέρα της Μοκ Χε Γουόν;
- Aπίστευτο; - Είναι τρελό. Αλήθεια;
Ναι, γι'αυτό μένει εκεί. Γιατί η μητέρα της είναι φυλακή.
Δεν υπάρχει, πολύ περίεργο ακούγεται.
Μπας και τα έβγαλες απ'το μυαλό σου όλα αυτά ;
Ναι καλά, ποιός άλλος μπορούσε να το έχει πει;
- Ποιός λοιπόν? - Ποιός?
- Ποιός; - Ποιός τα είπε αυτά;
- Ποιός; - Κιμ ...
Μπο Γιονγκ.
- Η Κιμ Μπο Γιονγκ; - Η Κιμ Μπο Γιονγκ?
'Ετσι εξηγείται λοιπον, ότι όποτε κοιτούσα τη Μοκ Χε Γουον ένιωθα μια ανατριχίλα.
Σωστά...όμως δεν είναι φίλες η Κιμ Μπο Γιονγκ με την Μοκ Χε Γουον;
Βέβαια, και γι αυτό όλα αυτά είναι αλήθεια.
- Δίκιο θα έχεις, τότε. - Πωπω, δε σ'έπιασε ρίγος;
Με κάνει να τρέμω. Το να είμαι στην ίδια τάξη με τη κόρη μιας δολοφόνου.
Δε μου κάνει εντύπωση, το βλέμμα της είναι ...
Δε γίνεται!
'Ωστε λοιπόν η λέξη, "παρεξήγηση,"
είναι ανοησίες.
Ιμ Εν Σοπ, νύσταξες ήδη;
Μέθυσες με 2 κουτάκια μπύρας.
Δεν το σηκώνεις καθόλου το ποτό. Να πηγαίνω.
'Οχι, δεν είμαι μεθυσμένος.
Α, αλήθεια; Για να δώ.
Κοίτα, έχεις μεθύσει.
Μάλλον δεν το σηκώνω και πολύ το ποτό.
Nαι, μάλλον δεν το αντέχεις και πολύ το αλκοόλ. Πολύ λιγότερα από μένα.
Βρέχει.
- 'Ας πηγαίνω τώρα. - Αϊρίν. ...
Ε;
Χάρηκα τόσο πολύ που ήρθες,
Αϊρίν.
Θεία, έχεις μολύβι για τα φρύδια;
- Που πηγαίνεις τόσο πρωϊ; -Εγώ; Σε δουλειά μερικής απασχόλησης.
- Καλημέρα. - Νωρίς ήρθες.
Ναι. Σηκώθηκα νωρίς.
- Θέλεις καφέ; - Βέβαια.
Ευχαριστώ.
Αλήθεια πάντως δεν το σηκώνεις πολύ το ποτό.
'Οντως.
Σε πήρε ο ύπνος με μερικές γουλιές.
Θυμάμαι που αποκοιμήθηκα. Μετά από αυτό, τίποτα.
Κοιμήθηκες για τα καλά. Δεν είπες ότι είχες αυπνίες;
Ναι. Μήπως ν'αρχίσω να πίνω.
- Μάλιστα, είπες κι αυτό. - Τι είπα;
"Χάρηκα πολύ που ήρθες, Αϊρίν ";
Τι;
"Χάρηκα πολύ που ήρθες." Αυτό είπες.
- Το είπα; - Ναι, το είπες.
Ακουγόσουν και αρκετά τρυφερός.
Πως τα πας, Χε Γουόν;
Χαίρομαι που σε βλέπω.
Είμαι η Μπο Γιονγκ.
Πάει πολύς καιρός.
♫ Σα χειμωνιάτικο όνειρο ♫
♫ ήρθες κοντά μου ♫
♫ Σαν απρόσμενο δώρο ♫
♫ που είσαι εσύ ♫
[Ημερήσιο αρχείο καταγραφής βιβλίων] Μπλογκ Βιβλιοπωλείου Καλημέρα - Προσωπικά μηνύματα ♫ Ενώ κοιτάζω τις νιφάδες του χιονιού να πέφτουν ♫
Η Αϊρίν δανείστηκε το "'O 'Ανεμος στις Ιτιές." ♫ καλώ τ'όνομά σου ♫
Ωραίο θα ήταν αν της άρεσε το βιβλίο, αλλά δεν πειράζει κι αν δεν της άρεσε.
Από ολόκληρη τη σειρά, προτιμώ περισσότερο την εικονογραφημένη έκδοση του Πάτρικ Μπένσον.
Κανείς όμως δεν πρέπει να τα λέει αυτά κοντά στα βιβλία, γιατί και τα βιβλία έχουν αυτιά.
Πήγε αργά και μ'έπιασε πολυλογία
Πάντως, η νύχτα είναι η τέλεια ώρα για να μοιραζόμαστε ιστορίες.
~Θα έρθω κοντά σου όταν ανοίξει ο καιρός~ ~ Στο επόμενο επεισόδιο ~ ♫ να ονειρεύομαι δυο καρδιές ♫
Υπάρχουν άνθρωποι που ποτέ δεν μιλάνε για τις ανησυχίες τους, όλη τους τη ζωή.
Αν έχουν κουραστεί, πρέπει να το πουν. Αν πονάνε, πρέπει να το πουν.
Οι σωλήνες τρύπησαν. Εγκαταλείπω το μέρος.
Και εγώ;
Δεν πρέπει να κοιτάξεις το δικό σου μέλλον;
Εγώ μόλις ήρθα από τη Σεούλ.
Μείνε πέντε μέρες εδώ. Αν φτιάξουμε το σπίτι, θα γίνει ακριβώς όπως πρίν.
Eν Σοπ!
'Oλη μέρα ήμουν αγχωμένη.
Φοβήθηκα ότι δε θα γυρίσεις πίσω.